205658779_10159611826256103_7424599587762210473_n.jpeg

ქალური სოლიდარობის დიადი სასახლე

სამეფო უბნის თეატრში ნინო ხარატიშვილის „მსახურთა შემოდგომის“ პრემიერა 2021 წლის შემოდგომაზე გაიმართა. ნინო ხარატიშვილი გერმანიაში მოღვაწე ქართველია, რომელიც დიდი წარმატებით სარგებლობს.  მინდა აღვნიშნო, რომ მისი ერთ-ერთი წარმატებული საკმაოდ სქელტანიანი წიგნი „მერვე სიცოცხლე“ გერმანულიდან ნინო ბურდულმა თარგმნა, ახლა კი მწერალი რეჟისორის ამპლუაში მოგვევლინა, ნინო ბურდული კი სპექტაკლის ერთ-ერთ მთავარ გმირად

 

50524970_10155831853882051_9013331905398964224_n.jpeg

მაგიური „ოპერის ფანტომი“ ბროდვეიზე

სანახაობას, რომელიც მრავალი ტექნიკური ფოკუსითა და მხატვრული ეფექტით არის დატვირთული მთავარი როლების შემსრულებლები ავსებენ, რომლებიც მოგვითხრობენ და აცოცხლებენ ამბავს მარადიულ და შესაბამისად, აქტუალურ თემებზე.

 

271997988_4674933782554067_6083809246215956681_n.jpeg

შექსპირის „ვენეციელი ვაჭარი“ გიორგი ერისთავის სახელობის თეატრის სცენაზე

გიორგი ერისთავის სახელობის გორის სახელმწიფო დრამატული თეატრის სცენაზე, რეჟისორმა გოგა თავაძემ, „ვენეციელი ვაჭრის“ პრემიერა შესთავაზა მაყურებელს. შექსპირის პიესის სცენურ ვერსიას, საზოგადოება ყოველთვის განსაკუთრებული ინტერესითა და მოლოდინით ხვდება, ამ მხრივ არც გორის თეატრის სპექტაკლი იყო გამონაკლისი. საპრემიერო ჩვენებაზე მისული მაყურებელი, დიდი ინტერესით ადევნებდა თვალყურს მორიგ პრემიერას და აპლოდისმენტით აჯილდოებდა დამდგმელ ჯგუფს

 

34510289_10156451377449357_3932281759101616128_n.jpeg

რეალური მოგზაურობა ზღაპრულ სამყაროში

„ახალი ამსტერდამის თეატრის“ დადგმა იმ უპირატესობას ფლობს, რასაც ზღაპრის გმირების მაყურებელთან ცოცხალი კომუნიკაცია ჰქვია (მეტადრე პანდემიის ფონზე) და დამდგმელი ჯგუფი არანაკლებ სცენურ ეფექტებს სთავაზობს თეატრში მისულ მაყურებელს, ვიდრე თანამედროვე კინო იძლევა ამის შესაძლებლობას.

 

271951540_2513009428834694_7784906084782888111_n.jpeg

ნაცნობი „პატარა პრინცი“ ახალ სივრცეში

ქართული ზამთრებისთვის არადამახასიათებლად ცივ და ნალექიან ამინდში, ბათუმში ვნახეთ სპექტაკლი რომელიც სამხრეთული ტემპერამენტისთვის მიუღებელ სეზონებზეც კი დაგავიწყებთ უამინდობას, უხასიათობას და გაგათავისუფლებთ გარემოპირობების დამთრგუნველი გავლენებისგან. ეს განწყობა პირველ რიგში სპექტაკლის ფორმის დამსახურებაა.  

 

242233051_4512719598818459_5759752580470874223_n.jpg

ღმერთის ძიება დისტოპიურ რეალობაში

ვალერი ოთხოზორიას ტექსტი და, ამ ტექსტის მიხედვით, საბა ასლამაზიშვილის წარმოდგენა „ღმერთები“ უფრო მეტად, დისტოპიური ჟანრისკენ იხრება, რომელიც, თავისთავად ამართლებს სხვა დრამატურგის გმირების გაცოცხლებას, იმ სამყაროს შექმნას, რაც, სცენოგრაფიითა თუ კოსტიუმებით წარმოადგინა რეჟისორმა, მხატვარიც ხომ თავად გახლავთ.

 

271157286_342044230863296_4629358388711992718_n.jpg

მუდამ პასუხს აგებ იმისთვის, ვინც მოიშინაურე

კამერული სივრცე და მისთვის დამახასიათებელი კლაუსტროფობიული განწყობა განსაკუთრებული თავსატეხია თეატრის სცენოგრაფ-მხატვრებისათვის, რადგან მაყურებელთან თითქმის წაშლილი დისტანცია მოითხოვს მეტი სიზუსტითა და სიფაქიზით მუშაობას.

 

263760304_375219407733648_487747932097892369_n.jpeg

ეს არ არის ჩეხოვის „სამი და“

ახალი თეატრის შექმნა კულტურულ-ისტორიულ მოვლენად უნდა ჩაითვალოს, რადგან თეატრის დაფუძნებით იწყება სულიერი ცხოვრება. ახალი თეატრის შექმნა ახალი სიცოცხლის დასაწყისია. ალბათ, უმეტესობას ერთხელ მაინც გვიფიქრია - ნუთუ საჭიროა ამ პატარა ქვეყანაში ამდენი თეატრი? მაგრამ თუ არ სცადე ვერც გაიგებ გაამართლა თუ არა მიზანმა. 

 

271490881_1279561895897780_4732140726628248612_n.jpg

მე დავიკარგე, გთხოვთ, მიპოვნოთ

რეჟისორებმა ლევან წულაძემ და თემო კუპრავამ, მარჯანიშვილის დიდ სცენაზე, 1967 წელს გადაღებული მხ. ფილმი „The Incident” გაასცენურეს. ფილმისგან განსხვავებით რეჟისორთა გადაწყვეტით მოქმედება პირდაპირ მეტროში იწყება, სადაც ტიპური, ყოველდღიური რუტინა თამაშდება თავისი ტრაგიკომიკური ელემენტებით. მგზავრების მყუდროებას ორი უსაქციელო ახალგაზრდა მამაკაცი არღვევს.

 

192215478_4014747228613785_3541126169984374983_n.jpeg

ბერნარდა ალბას სახლი

სარეჟისორო ნამუშევარი საინტერესო კონცეფციითაა რეალიზებული. რეჟისორი ცდილობს უკიდურესად თანადროული გახადოს თითქმის საუკუნის ასაკს მიღწეულ პიესაში გათამაშებული ერთი სოფლის მასშტაბური ტრაგედია. სპექტაკლის  მხატვრული გაფორმებით, რეჟისორი და მხატვარი ნუცა ჭყონია დასაწყისშივე გვაწვდიან გარკვეულ ინფორმაციას ბერნარდას ოჯახში განვითარებული ტრაგედიის მთავარი ინსპირატორის თაობაზე.

 

კაცობრიობის მომავალი - გრძნობადაცლილი საზოგადოება

ძუკნა დიანა

ირაკლი გოგოლაძე ჟანის საკმაოდ საინტერესო სახეს ქმნის. ნათლად აჩვენებს პერსონაჟის მიზნებსა და მისწრაფებებს. ჟანი სპექტაკლის დასაწყისში  თითქოს დაძაბულია და მისი მონოლოგი  მცირე მონაკვეთის განმავლობაში  მონოტონური და ერთფეროვანია, თუმცა ირაკლი სპექტაკლის განმავლობაში საკმაოდ საინტერესო ვერსიას გვთავაზობს, ჟანის ხასიათს ზუსტად შლის და გადმოსცემს

 

269717855_4811196125637470_7535282382084544720_n.jpeg

Merde!

ფრეკენ ჟულის ტრაგიკული ხვედრი მთელი რიგი გარემოებებითაა განპირობებული. ის ატარებს მძიმე მემკვიდრეობას მშობლებისგან, განსაკუთრებით კი დედისგან, რომელმაც თავის დროზე უარყო მამაკაცი და შვილის აღზრდაშიც მკვეთრად გამოჩნდა ეს სიძულვილი. ფრეკენ ჟული ფაქტობრივად უსქესო ქმნილებად იქცა, რაც რეჟისორმა მის პლებეურ გარეგნობაში გამოხატა.

 

263422583_1770417286501098_5484927092536887798_n.jpeg

„UNMEMORY“ - დაუვიწყარი

„UNMEMORY“ - ასე ქვია დავით ხორბალაძისა (რეჟისორი) და ლაშა ლაშხის (ასისტენტი) 90 წუთიან ნამუშევარს, რომლის პრემიერაც „ღია სივრცეში“, 2021 წლის 27-28 ნოემბერს შედგა; მუსიკალურად დატვირთული (მუსიკა: დავით ხორბალაძე და @gabiskiriamalia) წარმოდგენა ძლიერი ვიზუალური მხარითაც (სცენოგრაფი ანა გურგენიძე) გამოირჩევა. როგორ უნდა ამოვიდეთ კუბოდან, თუკი ცოცხალი დაგვმარხეს? - ამ შეკითხვით დაიწყო „UNMEMORY“-ზე მუშაობა, რომლის რეცეპტსაც ანა გურგენიძემ გაზეთის ფურცელზე მიაგნო.

 

268383689_4786926091397807_7693438033388359870_n.jpeg

კაცობრიობის მომავალი - გრძნობადაცლილი საზოგადოება

სოფო ქელბაქიანმა სპექტაკლში „ფრეკენ ჟულის“ შესავლიდან, რომელშიც სტრინდბერგი თანამედროვე თეატრის და დრამატურგიის შესახებ თავის თეორიულ მოსაზრებებს ასახავს, 2-3 ნაწყვეტი ჩართო. ამ ჩართვებს კაბარეს ტიპის ფორმა აქვს მიცემული.  მზარეული კრისტინას როლის შემსრულებელი თაკი მუმლაძე, ექსტრავაგანტური თეთრი ფერის პარიკით და კოსტიუმით შუშის კოლბიდან მაყურებელს თანამედროვე თეატრის სტრინდბერგისეულ ხერხებზე ესაუბრება.

 

269970887_10159969137621103_3723475791365070492_n.jpeg

არაფერი ჩვენს შესახებ უჩვენოდ

დათა თავაძის სპექტაკლი იმ უბრალო ადამიანებზეა, რომლებიც საზოგადოების უმეტეს ნაწილს წარმოადგენენ. ისინი ერთი შეხედვით არაფრით არიან გამორჩეულები, არ არიან არც გამოჩენილი მეცნიერები, არც სახელგანთქმული ხელოვანები ან სახელმწიფო მოღვაწეები. ისინი ჩვენს გარშემო ასიათასობით არსებული მუშები, მაღაროელები, ბალერინები, ფეიქრები, დიასახლისები და ა. შ. არიან.

 

265375370_368248775074583_8788528537007129582_n.jpg

შობის წინა ღამე მესხეთის თეატრში...

წარმოდგენა, რომლის ქრონომეტრაჟიც ერთ საათს არ აღემატება, ორ პერსონაჟს, დედა - შვილს აერთიანებს. სიუჟეტი მოხუცთა თავშესაფარში ვითარდება. რეჟისორი ინარჩუნებს ლიტერატურული პირველწყაროს მხატვრულ ქარგას, დრამატურგიულ სტრუქტურას, თუმცა მნიშვნელოვნად ცვლის გარკვეულ პასაჟებსა და ფინალურ ნაწილს.

 

83095861_1533936666760646_6550711513160613888_n.jpeg

„ღია შუშაბანდი“ მესხეთის თეატრში

რეჟისორმა კახა გოგიძემ კომუნისტური პერიოდის ყოფის გამომსახველი ტექსტის ნაწილი თანამედროვე ტერმინოლოგიით შეცვალა. სამწუხაროდ, დღესაც აქტუალურია მატერიალური გაჭირვებაში ჩავარდნილი ინტელიგენტი ოჯახის ბედი და მორალური მდგომარეობა, მშობლებისა და შვილთა განსხვავებული თვალთახედვა არსებული ვითარებისადმი და გამოსავლის ძიების გზები.

 

220424863_4278338628948744_7625319178467430326_n.jpeg

„სტუმარ-მასპინძელი“ მესხეთის თეატრში

რეჟისორმა იოანე ხუციშვილმა ნაწარმოების ტრადიციული დადგმის ნაცვლად საკუთარი ვერსია შემოგვთავაზა და სპექტაკლის ფორმის რიტუალური გადაწყვეტა შემოგვთავაზა. რიტუალებსა და ტრადიციებს ავტორი დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს გმირთა ქმედების მოტივირებისა და ხასიათების გამდიდრებისთვის. სპექტაკლში კი ფორმამ შეიწირა ეს ხასიათები, რამაც მათი სქემატურობა განაპირობა. შეუთავსებელი აღმოჩნდა ავტორისეული შეფასება-აღწერილობის დაკავშირება გმირთა დიალოგებთან.

 

სად მთავრდება რეალობა

მწვანე კატის ამბავი 

ელის უილკის პიესა „მწვანე კატა,“ რომელმაც ევროპული  თეატრები მოიარა, ქართულ სცენაზე პირველად დაიდგა. პიესის სათქმელი, სიუჟეტური ქარგა და მასში  წამოჭრილი პრობლემები, რომელიც ამავე დროს ქართული რეალობაც არის, რუმინელი დრამატურგის პიესაში მკაფიოდ არის გადმოცემული.

 

263820238_681999983185316_8430587064354992347_n.jpg

 სიყვარულის „იდუმალი ვარიაციები“

მგონია, რომ იმ დროს, როცა სრულიად სხვადასხვანაირი მაყურებელია დარბაზში, თუ იმ საგანგებოდ შემოსაზღვრულ სივრცეში, საიდანაც მაყურებელი აკვირდება ნებისმიერ პროცესს, დიდი ალბათობაა მისი დიდი ნაწილი დააფრთხო, საერთოდ შეაშინო და აღარასდროს გაგეკაროს... ამიტომ, ამ კუთხითაც მეტწილად ბალანსი და ზომიერებაა მოსაძებნი, რადიკალიზმში რომ არ გადაიზარდოს გამოხატვის ფორმები, რათა არ ავნოს ისევ წარმოდგენის კონცეპტს.

 

247652510_4667292416655215_8895995466087871270_n.jpeg

„რა იქნება შემდეგ?“

პანდემიურმა ვითარებამ სოციალური პრობლემები გაამძაფრა, სტატისტიკისა და ციფრების მოშველიებით არ დაგღლით, თუმცა სიტყვაზე მენდეთ, ქვეყნიდან აბარგებისა და გაქცევის მსურველთა რაოდენობა საგანგაშოა. ჩვენ, დარჩენილები, მხოლოდ ერთ მხარეს - მოგებას, გამართლებას ვხედავთ და დამთავრდა. მაგრამ არიან კი მოგებულნი შორეულ ქვეყანაზე მეოცნებე გამარჯვებულები? ვინ იცის.

 

74674412_1360532734124520_109369211888861184_n.jpeg

აფხაზეთში დაბრუნების იმედით..

თანამედროვე ქართული თეატრის რეპერტუარში იშვიათად მოიძებნება სპექტაკლები, რომლებიც ქართულ-აფხაზურ, ქართულ-ოსურ თემებს ეხება. რამდენიმე წლის წინ რეჟისორმა დიმიტრი ხვთისიაშვილმა, ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში, აფხაზეთისა და ქართველთა შორის მეგობრობის იდეას მიუძღვნა სპექტაკლი ‘’მე შენ მიყვარხარ.“  

 

,,ყველა ადამიანში ანგელოზია ჩასახლებული“

 „ყველა ადამიანში ანგელოზია ჩასახლებული“

თბილისის თოჯინების პროფესიულმა თეატრმა ახალი სეზონი 28 აპრილს გახსნა. ნიკოლოზ საბაშვილის საავტორო სპექტაკლი ,,უსახური” იმის დასტურია, რომ თოჯინების პროფესიული თეატრი თავის ტრადიციას არ ღალატობს. თოჯინების სახელმწიფო თეატრი 1934 წლის 26 მაისს გიორგი მიქელაძის თაოსნობით დაფუძნდა. იმ პერიოდში საბჭოთა ხელისუფლება მატერიალისტური იდეოლოგიის და სოციალური პრობლემატიკის დამკვიდრებას ითხოვდა ყველგან, მათ შორის თეატრშიც. ამ დროს თოჯინების თეატრი ხელოვანებს საკუთარ თავში პატარა ბავშვის გაღვიძებისა და მარადიულ საკითხებზე ჩაფიქრების საშუალებას აძლევდა, ეს ხომ ,,საბავშვო” თეატრი იყო.

 

244341586_4593076640743460_1504644970344845310_n.jpeg

ჰამლეტი... ვართ?!

მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის პროფესიულ სახელმწიფო თეატრში თეატრის დირექტორმა, მსახიობმა და რეჟისორმა ზურაბ გეწაძემ, საკუთარი ინსცენირებით, მსახიობების - პაატა ინაური, ვანო თარხნიშვილი, ლია კაპანაძე, ნინი იაშვილი, ქეთა შათირიშვილი, ნიკა წერედიანი, ნანუკა ლითანიშვილი, ქეთი ასათიანი, გაგი შენგელია, თორნიკე ქასრაშვილი - მონაწილეობით, პირველად, საქართველოში, ჰაინერ მიულერის „ჰამლეტი/მანქანა“ დადგა და თავსატეხი გაუჩინა საზოგადოებას.

 

264115759_486552632809282_3200081574403448438_n.jpg

მცოცავი ოკუპაციის თეატრალური ვერდიქტი...

ბოლო ათწლეულების განმავლობაში მიმდინარე რთულმა, ტრაგიკულმა პროცესებმა მრავალმხრივი მხატვრული ასახვა პოვა თანამედროვე ქართველ მწერალთა შემოქმედებაში. შეიქმნა მხატვრული ფილმებისა და თეატრალური ინტერპრეტაციების უწყვეტი ჯაჭვი

 

262392985_4503198306394283_2127904347109673690_n.jpeg

მზის ჩასვლის სინდრომი

კიდევ დიდხანს აპირებთ დედამიწის ამყრალებას? - ეს არის მთავარი კითხვა, რომელსაც ფლორიან ზელერი სვამს. მაყურებელს უნდა გაუჩნდეს თანაგრძნობა დემენციის უმძიმესი ფორმით (ალცჰაიმერი) დაავადებულის მიმართ, თუმცა შეიძლება, პირიქითაც აღმოჩნდეს და გაავებული მამა გაწიროს ისე, როგორც გაწირა ანდრეს პერსონაჟებმა. რთულია საკუთარი ცხოვრების გვერდზე გადადება ოჯახის წევრის დასახმარებლად, მაგრამ უნდა გვახსოვდეს, რომ წინ არის სიბერე...

 

ცირკი (26).JPG

ზღაპარი ჩვენს დროში

თოჯინების სახელმწიფო თეატრმა მორიგი დღესასწაული მოუწყო ბავშვებს და არა მარტო მათ. თეატრმა მაყურებელს ნიკოლოზ საბაშვილის პიესის მიხედვით შექმნილი ახალი დადგმა „ცირკი“ შესთავაზა, რომელზედაც თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელთან ნიკოლოზ საბაშვილთან ერთად, ბახვა წერედიანმა იმუშავა. თოჯინების თეატრის ახალი სპექტაკლი „ცირკი“ წინამორბედებისგან ბევრი რამით განსხვავდება, მათ შორის, გამომსახველობითი საშუალებებით.

 

IMG_2855.jpeg

ალვინგთა მანკიერი წრე

ახალგაზრდა და საკმაოდ აქტიური რეჟისორო საბა ასლამაზიშვილი ჰენრიკ  იბსენის „მოჩვენებების“ დადგმით გვესაუბრება იმაზე, რომ    ნებისმიერი სახის ტყუილი წარმოშობს ტრაგედიას, რისი ჭეშმარიტი მაგალითიცაა  სიცრუეზე აგებული ალვინგთა ოჯახი, სადაც  მშობლების ცოდვები ანადგურებენ ახალგაზრდა ოსვალდს. 

 

261463568_5009064005770971_7028220732847277084_n.jpeg

იური პოსოხოვის ქორეოგრაფია თბილისის საბალეტო სცენაზე

საბალეტო წარმოდგენა ორი დამოუკიდებელი ერთმოქმედებიანი ბალეტებისგან შედგებოდა. პირველი ყველასთვის ნაცნობი მითოლოგიური გმირის მედეას თემაზე, რომლის ქორეოგრაფიაც იური პოსოხოვმა მორის რაველის საფორტეპიანო პიესის „პავანა გარდაცვლილთა ინფანტისთვის“ და „საფორტეპიანო კონცერტი მარცხენა ხელისთვის“ შექმნა და მას მსოფლიო ხელოვნებაში ყველაზე ძლიერი და ტრაგიკული ქალის მედეას სახელი უწოდა.

 

262513797_133519939053116_7938008958911817826_n.jpeg

სპექტაკლი სიყვარულზე, რომელიც ჩვენს სხვადასხვანაირობას აერთიანებს

ნოდარ დუმბაძის ყველასთვის საყვარელი მოთხრობის გასცენიურება, რომელიც ბერძენი ბიჭის, იანგულის, საქრთველოსადმი სიყვარულზე, საერთოდ, სიყვარულის ყოვლისმომცველობაზე გვიამბობს, თავიდანვე დადებით მოლოდინს ქმნიდა. ეს მწერალი იმ კატეგორიას მიეკუთვნება, რომელსაც, ძალიანაც რომ გინდოდეს, ვერ გააფუჭებ. რეჟისორმა პეტრე ჩარგეიშვილმა, რომელმაც სპექტკლი ბათუმის დრამატული თეატრის სცენაზე განახორციელა, შეძლო არა მარტო არ შეენელებინა ამ ცნობილი მოთხრობისადმი ინტერესი, არამედ გაეზარდა კიდეც.

 

260812261_424549622613206_1352086527609281977_n.jpeg

გაუცხოებული მშობლებისა და შვილების დრამატული ურთიერთობები

დათო ჩხარტიშვილმა ტრილოგიის მეორე ნაწილი - „მამა“ - შესთავაზა მაყურებელს. თუკი „ვაჟიშვილში“, ტრაგიკულად დასრულებული გაშორებული მშობლებისა და ვაჟიშვილის ურთიერთობებია ასახული, „მამაში“, ალცჰეიმერით დაავადებული მამისა და ქალიშვილის ურთიერთდამოკიდებულებაა წარმოჩენილი.

 

41854080_1143024575851859_2611978236439035904_n.jpeg

რეჟისორი, ევრიპიდე და მიკოლა ზადოროჟნი

რეჟისორმა გ. შალუტაშვილმა უდავოდ შეძლო შექმნა ტრაგიკომიკური ჟღერადობის წარმოდგენისა, რომელშიც ცხოვრების ირონიული ხედვა და დრამატული მოტივები ორგანულად თანაარსებობენ. მან საფუძვლიანად გადაამუშავა პიესა, რომელიც ორიგინალში არადინამიური, არაქმედითი და არასცენიურია. ლიტერატურულ პირველწყაროში მსჯელობა, მხოლოდ ტექსტი (დიალოგები თუ მონოლოგები), რომელიც სათანადო დრამატურგიულ კონფლიქტსა და სიღრმეებსაა მოკლებული, სცენაზე განხორციელებისათვის არამიმზიდველად აქცევს პიესას.

 

261404687_424552162612952_8461456056636533988_n.jpeg

ეძღვნებათ მშობლებს, რომლებიც მივატოვეთ...

ფლორიან ზელერის პოპულარობა გასცდა ევროპულ საზღვრებს და მისი სახელი ქართველი თეატრალებისთვისაც ახლობელი გახდა. მიზეზი კი გორის გიორგი ერისთავის სახელობის პროფესიულ სახელმწიფო დრამატულ თეატრში ახლა ხანს გამართული პრემიერა - (,,მამა“ რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი) გახლავთ, რასაც ერთი წლის ინტერვალით წინ უსწრებდა ზელერის ,,ვაჟიშვილი“ - ს განხორციელება, ასევე დავით ჩხარტიშვილის რეჟისორობით.

 

57382301_2596033510424942_2554070652675948544_n.jpeg

სადღაც, ჩვენს გვერდით

სპექტაკლის დამდგმელი რეჟისორი ნევენა მიტევა (ბულგარეთი), თავის ქართულ სადადგმო ჯგუფთან (მუსიკალური გაფორმება - მერაბ ჭანიშვილი, ქორეოგრაფი - მარიკა ქვეითაია) ერთად, ცდილობს ცალკეული დაქსაქსული, დანაწევრებული, ერთი შეხედვით დამოუკიდებელი მოკლე სცენებიდან, ეპიზოდებიდან წარმოდგენის ერთიანი, მთლიანი, დასრულებული სხეული შექმნას.

 

258565315_4249024985227247_6365855036484840013_n.jpeg

„დღეს ან ხვალ პროფესორი გავხდები“

მნიშვნელოვანია, ია სუხიტაშვილის შემთხვევაშიც აღვნიშნოთ მხატვრის როლი (ბარბარე ასლამაზი), რომელმაც ფერთა სიმბოლიკის გათვალისწინებით შექმნა კოსტიუმი. ია პირველ სცენაში თეთრი პერანგით გვევლინება, სადაც გამოდის უმანკო, უმწეო, თავისუფალი და ამავდროულად დაუცველი (მსხვერპლი).

 

_MG_4372.CR2

სად მთავრდება რეალობა

„ოდესმე მწვანე კატა გინახავთ“?  ამ კითხვით იწყება სპექტაკლი რომელიც ახალგაზრდა რეჟისორმა ლუკა ინწკირველმა მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე  შემოგვთავაზა. პიესა რუმინელი წარმოშობის ავტორს ელის უილკს ეკუთვნის, ტექსტზე  კი ანა მირიანაშვილმა იმუშავა.  

 

image_16815617.JPG

ჰედა გაბლერი

ჰედაზე, სხვებზე და გარემოზე, სადაც ისინი ცხოვრობენ („ჰედა გაბლერი“ რუსთაველის თეატრში) დავიწყებ ბოლოდან: რატომ იკლავს თავს ჰედა გაბლერი? იმიტომ ხომ არა, რომ ქმარმა იურგენ ტესმანმა თითქმის მიატოვა? თუ იმიტომ რომ ეშინია ასესორ ბრაკის, რომელსაც „სამკუთხედი“ რომ არ გამოუვიდა მასზე უტყუარი ფაქტები მოიპოვა შანტაჟისათვის და მისი დამორჩილება სურს? თუ იმიტომ რომ მისი მომავალი გეგმები ჩაიშალა? თუ ყველაფერი ერთად?

 

_MG_4484.CR2

თინეიჯერი წითელქუდა და „უდანაშაულო დამნაშავენი“

„მწვანე კატა“ ქართველი მაყურებლისთვის ჯერჯერობით სრულებით უცნობი პიესაა, რომელიც ახალგაზრდა რეჟისორმა ლუკა ინწკირველმა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე დადგა. თანამედროვე რუმინელი ავტორის, ელის უილკის პიესა „მწვანე კატა“ 2011 წელს დაიწერა და რამდენიმე ენაზეა თარგმნილი, დადგმულა როგორც რუმინეთში, ისე სხვა ქვეყნების სცენებზე: რუსეთში, გერმანიაში, იტალიაში და სხვა. არსებობს რადიოსპექტაკლის სახითაც. პროფესიული თეატრების გარდა, ეს დრამატული ტექსტი პოპულარულია თეატრალურ სტუდიებსა და სასკოლო თეატრალურ წრეებშიც.

 

260775447_424549762613192_8811198861298827692_n.jpeg

როგორ ვექცევით მამებს, რომლებიც აყროლებენ დედამიწას?

გორის გიორგი ერისთავის სახელობის დრამატული თეატრი აგრძელებს დისკუსიას შვილებისა და მშობლების ურთიერთობების თემაზე. თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელმა დავით ჩხარტიშვილმა, ამჯერად, მაყურებელს ტრილოგიის მეორე ნაწილი ფლორიან ზელერის „მამა“ (ფრანგულიდან თარგმნა ნანა სამჭკუაშვილმა) შესთავაზა. ამავე ავტორის „ვაჟიშვილი“ ტრილოგიის პირველი ნაწილი იყო.

 

_MG_4377.CR2

ვინ არის პასუხისმგებელი მომავალ თაობაზე?

მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ექსპერიმენტულმა სცენამ კიდევ ერთი საინტერესო სპექტაკლი შესთავაზა მაყურებელს. ახალგაზრდა რეჟისორმა ლუკა ინწკირველმა თანამედროვე რუმინელი დრამატურგის ელის უილკის პიესა - „მწვანე კატა“ - განახორციელა. ელის უილკის პიესები  იდგმება ევროპასა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში.

 

261720687_4654246014668006_9064862318910223673_n.jpeg

სამნი სკამთან განსხვავებული მიზნებისთვის

„სამნი სკამთან“ - ასე ჰქვია ხათუნა ბედელაძის ახალ სპექტაკლს, რომელიც რეჟისორმა თანამედროვე ქართველი დრამატურგის მანანა დოიაშვილის პიესის „დიდება იმპერატორ რამუს პირველს“ მიხედვით თბილისის გიორგი მიქელაძის სახელობის თოჯინების თეატრის სცენაზე დადგა. ერთი შეხედვით, თოჯინური თეატრისთვის (ტრადიციის შესაბამისად) შეუფერებელი პიესის დადგმა მაყურებლის არეალის გაფართოებას და საღამოს სპექტაკლების დანერგვას უწყობს ხელს. თუმცა პიესა და შესაბამისად, სპექტაკლი (ქრონომეტრაჟითაც კი) არ შორდება შვილებისა და მათი მშობლების თემატიკასაც.

 

_MG_4381.CR2

რაზე გვესაუბრება „მოზარდიდან“ თავისი გუნდით მისული ლუკა ინწკირველი?

ლუკა ინწკირველი, როგორც დამოუკიდებელი არტისტი თავისი გუნდით შევიდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ექსპერიმენტულ სივრცეში, სადაც თანამედროვე რუმინელი ქალი ავტორის ელის იულკის „მწვანე კატა“ დადგა. ელის იულკის პიესები, რომლებიც ძირითადად თინეიჯერების (და მათი მშობლების) აქტუალურ და მწვავე პრობლემებს ეხება, იდგმება არა მხოლოდ რუმინეთის სახელმწიფო და კერძო თეატრების, არამედ ევროპის რამდენიმე ქვეყნის სცენაზე.

 

261440165_166108182355887_7072027696142276978_n.jpg

კლასიკური მწერლობის თანამედროვე სცენური ადაპტაცია

ბოლო წლებში განსაკუთრებით გააქტიურდა  ნიკოლოზ საბაშვილის მიმართ კრიტიკოსთა ინტერესი. ჯერ კიდევ პროფესიული მოღვაწეობის საწყის ეტაპზე რეჟისორის ერთი შეხედვით თავისებურ, თამამ თეატრალურ ექსპერიმენტებს კამათის გარეშე არ ჩაუვლია. მას შემდეგ რაც დამოუკიდებელ თეატრში განხორციელებულმა სპექტაკლმა -,,ქაღალდის წვიმა“ თეატრალური პრემია დურუჯის დაჯილდოებაზე  საუკეთესო ახალგაზრდა რეჟისორის ნომინაცია მოიპოვა, ინტერესმა გაცილებით იმატა.

 

258516747_4249027345227011_1985929287967101429_n.jpeg

მარტო როგორ ვიყო

ზოგი ხმალამოღებული ებრძვის ამ დადგმას, ზოგიც მოკრძალებულად აფიქსირებს თავის აზრს, ზოგმა ისეთი გაუგებარი წერილი დაწერა თეატრმცოდნეები ერთმანეთს ეკითხებიან  რისი თქმა სურდა ავტორსო. ეს ქაოსი სპექტაკლის მიმართ ინტერესს აღვივებს. მე კი ვეცდები მარტივი ენით და გასაგებად ვისაუბრო რუსთაველის თეატრის ნანატრ პრემიერაზე, ჰენრიკ იბსენის „ჰედა გაბლერზე“, რომელმაც ასეთი ვნებათაღელვა გამოიწვია.

 

261140055_1529419800745999_4946256676680679644_n.jpeg

იქ, სადაც ღმერთი მკვდარია!..

თავისუფალი თეატრის სცენაზე დადგმულმა საბა ასლამაზიშვილის სპექტაკლმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა ამ არაჩვეულებრივი, ფილოსოფიურად მოაზროვნე  დრამატურგისა და მისი „მოჩვენებების“ ღირებულება. ვფიქრობ, პიესაში ჯერ კიდევ  არაერთი პრობლემური აზრი დარჩა გაბედულად გამოსაკვეთი, დიდი დრამატურგის მიერ მიზეზთა გამო მხოლოდ ფარული მინიშნებით, ქვეტექსტებით გაცხადებული, მაგრამ უდავოდ ნაგულისხმევი.  

 

258601485_4249025708560508_6694956866731666673_n.jpeg

ჰედა გაბლერი ექსპერიმენტულ სცენაზე

რეჟისორმა თათა პოპიაშვილმა სპექტაკლი ექსპერიმენტულ სცენაზე წარმოადგინა. სცენა   მაყურებელთა დარბაზთან ძალზედ ახლოა და  მსახიობის ყოველი მოქმედება, ჟესტი, მიმიკა ხელისგულივით მოჩანს. მსახიობთა  მეტყველებაში გაჟღერებული ოდნავი პათეტიკური ინტონაცია, რაც ზოგჯერ „გაჰკრავს“ ხოლმე  სპექტაკლს, მაყურებელს ყურში ადვილად ხვდება, რისი გამოსწორებაც ვფიქრობ რომ შესაძლებელია.

 

2256.jpg

რატომაა ჩეხოვი ასეთი შეუწყნარებელი თავისი პერსონაჟებისადმი?

ანტონ ჩეხოვი ის ავტორია, რომელსაც კიდევ უთვალავჯერ მიაკითხავენ რეჟისორები, ამ ამოუწურავი სათქმელის მქონე მწერლის შემოქმედებაში ძნელია, არ ნახო ის, რაც გაინტერესებს, რაც დღესაც აქტუალურია და კიდევ დიდხანს იქნება. ვფიქრობ, მაყურებლისთვის ლოქდაუნის მონოტონური დღეების შემდეგ ერთგვარი სიურპრიზი იყო რუსი კლასიკოსის პიესის - „თოლია“ ანდრო ენუქიძისეული ინტერპრეტაციის ნახვა.

 

247291974_4298957756882253_7720124550719343754_n.jpeg

„თამაში“ თამაშ-თამაშით ამბობს სათქმელს

მოკლედ, თამაშ-თამაშში, შემხვედრი კონფლიქტების კვალდაკვალ სპექტაკლი არაერთ საინტერესო საკითხზე სვამს კითხვის ნიშნებს - რამდენად რეალურია ჩვენი ცხოვრება? სახელდახელოდ გადაღებული სელფით ასახული ბედნიერება რაოდენ განსხვავდება სინამდვილისგან?

 

258624411_4249028768560202_1724481905853475732_n.jpeg

პათეტიკისა და სიყალბის მორიგი „რიმეიქი“

ეროვნული თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე დადგმულ ვერსიაში, ფაქტობრივად, ყველა ხასიათი, შტრიხი, მიზანსცენა ბუნდოვანებისა და გაუგებრობის ბურუსშია გახვეული. მაყურებლამდე, პრაქტიკულად ვერცერთ გმირს ვერ მოაქვს სპექტაკლის ფუნდამენტური იდეა, პრობლემატიკა და არსი. მათ შორის, ცენტრალური ფიგურის ჰედა გაბლერის „კარდიოგრამაც“ უმოტივოდ არის ნაჩვენები.

 

188650010_3851977528246947_4594557943836329483_n.jpeg

ახლის შესაქმნელად ყველაფერი ძველი უნდა დაინგრეს

2021 წელს ანდრო ენუქიძე ისევ მიუბრუნდა ჩეხოვს და ბათუმის დრამატულ თეატრში „თოლია“ დადგა. ამჯერად, რეჟისორი დრამატურგიული ტექსტის ერთგული დარჩა,  თითქმის არაფერი არის შეცვლილი, ამოგდებული, მხოლოდ ერთი პერსონაჟი - ავტორი - დაემატა.

 

IMG_2426.JPG

როცა მმართველი უგუნურია

რეჟისრორმა ნიკა ჩიკვაიძემ რთული ამოცანა აიღო საკუთარ თავზე, ვინაიდან მაყურებელი აუცილებლად დაიწყებს სპექტაკლისა და ლეონიდ გაიდაის ნამუშევრის შედარებას. აქვე მინდა ვთქვა, რომ დადგმა ფილმისგან ძალზე განსხვავდება, რადგან გრიბოედოვის თეატრის მცირე სცენაზე მაყურებელი იხილავს საინტერესო რეჟისორულ გადაწყვეტებს და რა თქმა უნდა, დაინახავს მთავარ იდეას, თუ როგორ ნადგურდება ყველაფერი, როცა ხელისუფლებაში არიან უვიცი ადამიანები. 

 

251761491_1064329960989861_828303516537092622_n.jpg

იდეალური ნაცნობების უცნობი ისტორიები...

ინსცენირების ავტორი და რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი - ვკითხულობთ აფიშაზე, რაც  ერთმნიშვნელოვნად ხაზს უსვამს ლიტერატურულ პირველწყაროსთან მიმართებაში რეჟისორის აქტიურ, ფამილიარულ ჩარევებს

 

258769420_4570078379750910_2121687724936398366_n.jpg

„ჩვენ ყველა მოჩვენებები ვართ“

საბა ასლამაზიშვილის ნამუშევრებს ყოველთვის მოჰყვება არაერთი ურთიერთსაწინააღმდეგო მოსაზრება და არც „მოჩვენებები“ აღმოჩნდა გამონაკლისი. მეტიც, სპექტაკლმა აალაპარაკა ახალგაზრდა თუ პროფესიონალი, გამოცდილი თეატრმცოდნეები და მაყურებელი.

 

ალუბლის ტორტი (441).JPG

სიზმარი „მიტინგების ქვეყანაზე“

სპექტაკლში ნაჩვენები ერთი კონკრეტული ისტორიის განზოგადებისას, მაყურებელი ხედავს, თუ რამხელა და როგორი გავლენის მოხდენა შეუძლიათ მშობლებს შვილებზე, რა შედეგი შეუძლია მოიტანოს არასწორმა აღზრდამ, სიყვარულისა და მზრუნველობის სახელით ჩადენილმა ძალადობამ, რომელიც არა მხოლოდ სულიერ, არამედ ფიზიკურადაც კლავს ახალგაზრდა კაცს.

 

258281199_1285945195216237_249252201532440614_n (1).jpg

სადაც ყოველთვის ვბრუნდებით

გიორგი ღონღაძის სპექტაკლი მანამდე იწყება, ვიდრე მოქმედება  ძირითად ნაწილზე გადავა. და ასევე მთავრდება.  თუმცა ეს რეალური და სრულიად ლოგიკური დასაწყისია, განსაკუთრებით, ფინალურ სცენასთან კონტექსტში.  პატარა უბრალო მაგიდას (რომელიც შემდეგ მოქმედების ერთ-ერთ მთავარ ადგილად იქცევა)  მსახიობები შემოსხდომიან - მარტინ მათევოსიანი, დეა ნემსაძე, ელენე მაჭარაშვილი, მაკი კაკაბაძე, ირინა კაკაბაძე - ერთი კაცი და ოთხი ქალი -  ერთ სივრცეში.

 

258572573_4249025855227160_8307816269868546644_n.jpeg

რა სურს ჰედა გაბლერს?

სადამდე მივდივართ, როდესაც წესები და კანონები სრულიად  იშლება  და ვრჩებით საკუთარ თავთან მარტოები. იქნებ სწორედ აქ იწყება ის რთული გზა, რომელსაც საკუთარი თავის შეცნობა ჰქვია და ისადგურებს მოწყენილობა. „მოწყენილობა“ - სწორედ ესაა მთავარი გმირის „პრობლემა“ რომელმაც ისე დაუკარგა მოსვენება, რომ  სიცოცხლეც სუიციდით დაასრულა.

 

258732309_4249024575227288_565243010737390499_n.jpeg

კვლევის ობიექტი - ადამიანი

მიზეზი იმისა, თუ რატომ აირჩია თავად იბსენმა კვლევის ობიექტად ადამიანის ფსიქოლოგიური პორტრეტების შექმნა, მაშინდელი ევროპელი საზოგადოების საშინელი შინაგანი კრიზისი გახლდათ, თუმცა, ბუნებრივია, ეს პრობლემა ყოველ დროსა და ეპოქაში აქტუალური იყო და იქნება.

 

received_161837292815028_edited.jpg

მოჩვენებების შიში

საბა ასლამაზიშვილის სპექტაკლი, ჰენრიხ იბსენის „მოჩვენებები,“ წარმოდგენილი თავისუფალი თეატრის სცენაზე, რეჟისორის ერთ-ერთი საინტერესო ნამუშევარია. ამ სპექტაკლმა კიდევ ერთხელ დაგვარწმუნა, რომ რეჟისორის შემოქმედება  სტილისტური მრავალფეროვნებითა და არაერთგვაროვნებით გამოირჩევა. ექსპერიმენტების მოყვარული რეჟისორი, ზოგჯერ საკუთარი ხელწერისგან განსხვავებულ  ნამუშევარს გვთავაზობს.  ამ მხრივაც საყურადღებოა  „მოჩვენებების“ დადგმა.

 

258596054_4249027828560296_6685121270264404638_n.jpeg

ფარისეველ საზოგადოებაში პიროვნებების ადგილი არ არის

თათა პოპიაშვილმა იბსენის ტექსტზე გურამ ღონღაძესთან ერთად იმუშავა. გაკეთდა პიესის ძალიან კარგი ახალი თარგმანი, რეჟისორმა სასცენო ტექსტი დაამონტაჟა, მსახური ბერტას პერსონაჟი საერთოდ ამოაგდო და საკმაოდ გრძელი პიესიდან დატოვა მხოლოდ ის, რაც სპექტაკლის კონცეფციას ნათლად გამოხატავს. წარმოდგენაში ყველაფერი ჰედა გაბლერის პიროვნების სრულფასოვან წარმოჩენას ემსახურება.

 

258244396_441699234153784_8992256032164620647_n.jpg

პაროდია ფსევდორომანტიკულობაზე თეატრში

დიმიტრი ხვთისიაშვილის დადგმა არის ერთგვარი ირონია და პაროდია ფსევდო რომანტიკულობაზე თეატრში. მსახიობები მიმართავენ გროტესკს და უტრირებენ თითოეულ ფრაზასა და მოძრაობას. პაროდირებულია ცეკვებიც, რომელიც გია მარღანიამ დადგა. მოქმედებებს და მოვლენებს ფონად გასდევს მუსიკა (მუსიკალური გაფორმება ალექსანდრა ლორთქიფანიძე), რომელიც დინამიკურ სანახაობას მრავალფეროვნებას სძენს.

 

241291807_485896202843502_772546074480407444_n.jpeg

ბეთქილი

ნებისმიერი ქვეყნისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, ფოლკლორის, ტრადიციებისა თუ ადათ-წესების შენარჩუნება და პოპულარიზაცია. რეჟისორი კახა ბაკურაძე ამ მიზნით იღებს ხალხურ ლეგენდას ბეთქილის ისტორიაზე და ახორციელებს მესტიის კულტურის და ხელოვნების ცენტრში, ლეო ფილფანის სახელობის თეატრში. მოძრაობის თეატრმა არაერთ გასტროლს უმასპინძლა 2021 წელს, მათ შორის იყო მესტიაც. რაც ძალიან კარგი შესაძლებლობაა თბილისელი მაყურებლისთვის, თვალი ადევნოს საქართველოს სხვადასხვა რეგიონის თეატრებში მიმდინარე პროცესებს.

 

WhatsApp Image 2021-11-16 at 15.02.24.jpeg

ისევ „მაკბეტი“, მაგრამ „მაკბეტის“ გარეშე

ცალსახად უნდა ითქვას, რომ კოტე აბაშიძის „მაკბეტზე“ კოლოსალური ადამიანური, შემოქმედებითი (და ცხადია, ფინანსურიც) რესურსი  და დრო დაიხარჯა. გაწეული შრომისა და დახარჯული დროის შედეგები უახლოეს პერიოდში გამოჩნდება. „მისი უდიდებულესობა“ - მაყურებელი გადაწყვეტს მესხიშვილელთა სპექტაკლის სიცოცხლისუნარიანობას.

 

257658151_10160705345853968_2689191604684175400_n.jpeg

სტეფანო პოდა და მისი „ბედის ძალა“ თბილისში

თბილისის ოპერა ბოლო პერიოდში ხმაურიანი პრემიერებით გვანებივრებს. ოპერის ასეთ აქტიურობას ისიც განაპირობებს, რომ ახალი სპექტაკლები, როგორც წესი, მსოფლიოს ცნობილ თეატრებშია დადგმული და შემდგომ ჩვენთან გადმოტანილი. თბილისის ოპერის მიერ „ნაქირავები“ დადგმების პრესტიჟულობა მათი ნახვის სურვილს ერთი-ორად უძლიერებს ფართო მაყურებელს.

 

2269.jpg

ვინ მოკლა „თოლია“?

ანტონ ჩეხოვის პიესა „თოლიას“ სიუჟეტი ნამდვილი ამბავია.  ისააკ ლევიტანმა  - ცნობილმა მხატვარმა თავის მოკვლა სცადა, მასთან გამოძახებულ  ექიმ  ჩეხოვს თავწაკრული ლევიტანი დახვდა, რომელიც სახვევს მოიხსნის, იატაკზე დააგდებს, თოფს აიღებს და ტბასთან გავა. სულ მალე იგი მოკლული თოლიით დაბრუნდა.

 

244645286_4519774801415383_7140236507421118342_n.jpeg

შენ ალბათ ჰიტლერიც მოგეწონებოდა, ქალი რომ ყოფილიყო

მიუხედავად იმისა რომ მწვანე ბალახისა და განათების ფონზე კოსტიუმების ფერის აღქმა ცოტა რთულია, არ შეიძლება არ აღვნიშნო ნინო კასრაძის, ნატა მურვანიძის, კატო კალატოზიშვილის  და ქეთა შათირიშვილის ექსტრავაგანტური სამოსი (I მოქმედება). ჩვენს წინაშე დგას ოთხი ქალი დიდი ძალაუფლებით, სისასტიკითა და სიბრძნით, რაც მათ ტანსაცმელშიც ისახება.

 

255736753_591602745289761_7685970713943098161_n.jpg

ჟან-პოლ სარტრის „No Exit“, ანუ სულთა პერფორმანსი ჯოჯოხეთიდან
 

გიორგი ჩალაძის რეჟისურით პირველი საპრემიერო ჩვენება გაიმართა, პანდემიის პირველ დეკადაში, თეატრალური პროცესების სრული სტაგნაციის პერიოდში - ციფრული ფესტივალის Mooz-art-ის ფარგლებში, მოზარდ მაყურებელთა თეატრთან კოლაბორაციით. ფესტივალი მიმდინარეობდა ამბასადორ კაჭრეთის ტერიტორიაზე - ღია ცის ქვეშ.
 

 

received_361802432404970_edited.jpg

უშედეგო ბრძოლა საკუთარ თავთან და გარემოსთან

ნორვეგიელი დრამატურგის შემოქმედებასთან ეს არ არის ახალგაზრდა რეჟისორის პირველი შეხვედრა. მანამდე, შემოქმედებით სიჭაბუკეში, მან ილიაუნის თეატრის სცენაზე „ხალხის მტერი“ დადგა, სადაც ნაკლებად ჩანდა რეჟისორის ანალიტიკური აზროვნების უნარი, რაშიც მას პროფესიული და ცხოვრებისეული გამოუცდელობა უშლიდა ხელს.

 

სარკევ, სარკევ, მითხარი.._edited.jpg

„დედა, მომეცი მზე“

და ბოლოს; კიდევ ერთი რაც ამ ორ რეჟისორს აერთიანებს: მიშა  ჩარკვიანს, საბა ასლამაზიშვილის შესანიშნავად ხელეწიფებათ მსახიობებთან მუშაობა, როგორც ინდივიდუალურ ასევე კოლექტიურ პლანში. ეს სპექტაკლი ანსამბლური და სინთეზურია, სადაც მხატვრობაც, კოსტუმებიც, მუსიკაც (ნიკა ფასური, ვახტანგ გვახარია), პლასტიკაც, ძალადობის სცენებიც და სხვა გამომსახველი საშუალებებიც ერთი და იგივე ამოცანას ემსახურება - ზუსტად მიიტანოს ავტორისა და რეჟისორი ნააზრევი მაყურებლამდე.

 

e25d3e10-5948-4e98-9c57-742fa9ead56b.jpeg

ყველაზე მაგარი გოგოების ბრძოლა დინამო არენაზე

ქალის როლი და მნიშვნელობა თანამედროვე საზოგადოებაში, მათი ბრძოლა დამკვიდრებისა და ღირსეული ადგილის მოპოვებისთვის, ბრძოლა საკუთარ თავთან და გამოწვევებთან რეჟისორმა წარსული ეპოქების ანარეკლებიდან გვიჩვენა. ამ პრობლემებზე სასაუბროდ რეჟისორი თანამედროვე ბრიტანელი დრამატურგის კერილ ჩერჩილის პიესას „ყველაზე მაგარი გოგოები“ (Top Girls, 1983) დაეყრდნო.

 

253715632_396596708829559_4192770524827652344_n.jpg

„ორნი“ კრიტიკული არჩევანის ზღვარზე...   

ის მოსაზრება, რომ რეგიონული თეატრების გარეშე წარმოუდგენელია ქართული თეატრის არსებობა და განვითარება, კამათს არც ადრეულ წლებში იწვევდა და არც ახლა იწვევს, მით უმეტეს დღეს, როცა სტატუსი ნაკლებად განსაზღვრავს კონკრეტული თეატრის შემოქმედების მხატვრულ ხარისხს. ისტორიულად, სწორედ რეგიონებიდან წამოსული ხელოვანთა ჯგუფები ქმნიდნენ დედაქალაქის თეატრალურ ცხოვრებას, თავის მხრივ კი დედაქალაქიდან ხდებოდა რეგიონებში მძლავრი ეროვნული თეატრალური კულტურის ფორმირება.

 

სარკევ, სარკევ, მითხარი..._

როდესაც ყველა დუმდა და ყველა ალაპარაკდა

საბა ასლამაზიშვილის „მოჩვენებებს“ ბევრი „გამომცდელად“, ჩასაფრებული და მეტიც - ეჭვით ელოდა. არაერთი მიზეზით. პირველი - თვითონ ჰენრიკ იბსენის ამ პიესის (რომელსაც, მსოფლიოშიც და საქართველოშიც, საკმაოდ ხშირად დგამენ, ,„ხალხის მტერისა“ და „თოჯინების სახლის“ მსგავსად) ინტერესი იყო და სწორედ „მი